स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या जगत्प्रहृष्यत्यनुरज्यते च | रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ||३६||
sthāne hṛiṣhīkeśha tava prakīrtyā jagat prahṛiṣhyaty anurajyate cha rakṣhāṁsi bhītāni diśho dravanti sarve namasyanti cha siddha-saṅghāḥ
اے ہْرِیشِیکیش! یہ بجا ہے کہ آپ کی عظمت سے دنیا خوش ہوتی ہے اور آپ سے محبت کرتی ہے۔ راکشس خوفزدہ ہو کر چاروں سمتوں میں بھاگتے ہیں، اور تمام سِدّھ (کامل) ہستیاں آپ کو پرنام کرتی ہیں۔
It is right, O Hrishikesha, that the world rejoices and becomes devoted at Your glory. The demons flee in terror in all directions, and all the perfected beings bow to You.
ارجن بھگوان کے کائناتی روپ کے جواب میں یہ حمد بیان کرتے ہیں۔ وہ تصدیق کرتے ہیں کہ الوہیت پر کائنات کا ردعمل فطری ہے: نیک لوگ خوش ہوتے ہیں، بدکار بھاگتے ہیں، اور دانا سر جھکاتے ہیں۔ "اِسْتھانے" (بجا طور پر) — یہ جبری عبادت نہیں بلکہ اپنے ماخذ پر فطری نظام کا ردعمل ہے۔
Arjuna responds to the cosmic vision with this verse of praise. He affirms that the universe's response to divinity is natural: the good rejoice, the evil flee, the wise bow. "Sthāne" (rightly so) — this is not forced worship but the natural order responding to its source.