← முந்தையஅடுத்த →

பகவத்கீதை 2.71

Name: பகவத்கீதை 2.71
Uploaded: 2024-01-01T00:00:00
Description: எல்லா ஆசைகளையும் துறந்து, பற்றற்றவனாய், 'எனது' என்ற எண்ணம் இல்லாதவனாய், அகங்காரம் இல்லாதவனாய் எந்த மனிதன் வாழ்கிறானோ, அவன் அமைதியை அடைகிறான்.

ஆங்கிலம்

சமஸ்கிருதம்

இந்தி

சமஸ்கிருதம்

विहाय कामान्यः सर्वान्पुमांश्चरति निःस्पृहः | निर्ममो निरहङ्कारः स शान्तिमधिगच्छति

ஒலிபெயர்ப்பு

vihāya kāmānyaḥ sarvānpumāṃścarati niḥspṛhaḥ . nirmamo nirahaṅkāraḥ sa śāntimadhigacchati

தமிழ்

எல்லா ஆசைகளையும் துறந்து, பற்றற்றவனாய், 'எனது' என்ற எண்ணம் இல்லாதவனாய், அகங்காரம் இல்லாதவனாய் எந்த மனிதன் வாழ்கிறானோ, அவன் அமைதியை அடைகிறான்.

English

That man attains peace who, after rejecting all desires, moves about free from hankering, without the idea of ('me' and) 'mine', and devoid of pride.

விளக்கம் — தமிழ்

எல்லா ஆசைகளையும் துறந்து, பற்றற்று, 'நான்' மற்றும் 'எனது' என்ற உணர்வுகளின்றி வாழும் மனிதன், வாழ்க்கையின் அத்தியாவசியத் தேவைகளில் திருப்தி அடைந்து, அல்லது அத்தேவைகளிலும் பற்றற்று, மோட்சத்தை அல்லது நித்திய அமைதியை அடைகிறான்.

விளக்கம் — English

That man who lives destitute of longing? abandoning all desires? without the senses of I and mine? who is satisfied with the bare necessities of life? who does not care even for those bare necessities of life? who has no attachment even for the bare necessities of life? attains Moksha or eternal peace. (Cf.II.55).

சமஸ்கிருதம்
தமிழ்
English

विहाय (vihāya)

துறந்து

abandoning

कामान् (kāmān)

ஆசைகளை

desires

यः (yaḥ)

எந்த

that

सर्वान् (sarvān)

எல்லா

all

पुमान् (pumān)

மனிதன்

man

चरति (carati)

வாழ்கிறானோ

moves about

निःस्पृहः (niḥspṛhaḥ)

பற்றற்றவனாய்

free from longing

निर्ममः (nirmamaḥ)

'எனது' என்ற எண்ணம் இல்லாதவனாய்

devoid of mineness

निरहंकारः (nirahaṅkāraḥ)

அகங்காரம் இல்லாதவனாய்

without egoism

सः (saḥ)

அவன்

शान्तिम् (śāntim)

அமைதியை

to peace

अधिगच्छति (adhigacchati)

அடைகிறான்.

attains.

ஆராயுங்கள்அனைத்து அத்தியாயங்கள்ஹனுமான் சாலீசா புனித நூல்கள்புனித பிரார்த்தனைகள்கட்டுரைகள்

அத்தியாயம் 2 இலிருந்து மேலும்

அனைத்து ஸ்லோகங்களையும் காண்க →

2.1சஞ்சயன் கூறினான்: இவ்வாறு கருணையால் பீடிக்கப்பட்டு, கண்ணீர் நிறைந்த கலங்கிய கண்களுடன், துயரத்தில் ஆழ்ந்திருந்த அர்ஜுனனை நோக்கி மதுசூதனன் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்:2.2ஸ்ரீ பகவான் கூறினான்: அர்ஜுனா, இந்த ஆபத்தான தருணத்தில், உனக்கு இந்த இழிவான மயக்கம் எங்கிருந்து வந்தது? இது ஆரியர்களுக்கு (உயர்ந்தவர்களுக்கு) உரியதல்ல, சுவர்க்கத்தை அளிக்காது, புகழையும் கெடுக்கும்.2.3பார்த்தா, கோழைத்தனத்திற்கு ஆளாகாதே. இது உனக்குத் தகுதியற்றது. பகைவர்களை அழிப்பவனே, இந்த அற்பமான மன பலவீனத்தை விட்டுவிட்டு எழுந்து நில்!2.4அர்ஜுனன் கூறினான்: ஓ மதுசூதனா! ஓ பகைவர்களை அழிப்பவனே! போர்க்களத்தில் பீஷ்மரையும் துரோணரையும் நான் எப்படி அம்புகளால் எதிர்த்துப் போரிடுவேன்? அவர்கள் இருவரும் வணக்கத்திற்குரியவர்கள் அல்லவா?2.5இந்த உலகில், மாண்புமிக்க குருமார்களைக் கொல்லாமல் பிச்சை எடுத்து வாழ்வது கூடச் சிறந்தது. ஆனால், குருமார்களைக் கொன்று, இரத்தத்தால் கறைபடிந்த செல்வத்தையும் இன்பங்களையும் மட்டுமே நாம் இங்கு அனுபவிப்போம்.2.6எது எங்களுக்குச் சிறந்தது என்பதையும், நாங்கள் வெல்வோமா அல்லது அவர்கள் எங்களை வெல்வார்களா என்பதையும் நாங்கள் அறியோம். யாரைக் கொன்று வாழ விரும்பமாட்டோமோ, அதே திருதராஷ்டிரனின் புதல்வர்கள் போர்க்களத்தில் எதிரே நிற்கிறார்கள்.2.7என் சுபாவம் கார்ப்பண்ய தோஷத்தால் (பலவீனத்தால்) பீடிக்கப்பட்டுள்ளது; தர்மம் குறித்து என் மனம் குழப்பமடைந்துள்ளது. எனக்கு எது சிறந்தது என்பதைத் திட்டவட்டமாகச் சொல்லுங்கள். நான் உங்கள் சீடன், உங்களைச் சரணடைந்தவன் – எனக்கு உபதேசம் செய்யுங்கள்.2.8இந்த உலகில் பகைவரற்ற, செழிப்பான ஒரு சாம்ராஜ்யத்தைப் பெற்றாலும், தேவர்களின் ஆதிபத்தியத்தைப் பெற்றாலும், என் புலன்களை வற்றச் செய்யும் இந்தத் துயரத்தை நீக்கக்கூடிய எதையும் நான் காணவில்லை.2.9சஞ்சயன் கூறினான்: பகைவர்களைத் தண்டிப்பவனான அர்ஜுனன், ஹ்ருஷீகேசரான கிருஷ்ணரிடம் இவ்வாறு கூறி, "நான் போரிட மாட்டேன்" என்று கோவிந்தனிடம் சொல்லிவிட்டு, மௌனமாகிவிட்டான்.2.10ஓ பாரதனே! இரு படைகளுக்கும் நடுவே துயரத்திலிருந்த அர்ஜுனனிடம், ஹ்ருஷீகேசர் புன்னகைப்பது போல இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினார்.