பகவத்கீதை 18.37

முதலில் விஷம் போல: புலனின்பங்களையும் வசதிகளையும் துறந்து, கடுமையான தவங்களையும் தீவிர சாதனையையும் செய்ய வேண்டியிருப்பதால், ஆரம்பத்தில் இது மிகுந்த வலியுடன் கூடியது. யமம், நியமம், தவம் மற்றும் பல்வேறு விரதங்களை அனுசரிக்கும்போது ஒருவன் கடுமையான சோதனையை அனுபவிக்கிறான். புலனின்பங்களில் பற்றின்மையை அல்லது அலட்சியத்தை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இது முதலில் மிகுந்த வலியைத் தருகிறது. தியானப் பயிற்சியும் ஆரம்பத்தில் வலியைத் தருகிறது. புலன்களை அடக்குவதும் மிகவும் தொந்தரவானது. முடிவில் அமிர்தம் போல: ஆனால் முடிவில் அவன் அமிர்தத்தைப் பருகி, உயர்ந்த ஞானத்தை அடைந்து, தனது மனநிறைவுடன் ஆத்மாவில் மகிழ்ந்து, பரம சாந்தியையும் நித்திய ஆனந்தத்தையும் அனுபவிக்கிறான்.

Agree vishma iva In the beginning it is attended with much pain as one has to abandon the sensual objects and comforts and practise severe austerities and rigorous Sadhana. He has to undergo a severe ordeal when he practises Yama? Niyama? Tapas and various other vows. He has to cultivate dispassion or indifference to sensual pleasures. This gives him much pain at first. The practice of concentration and meditation also gives pain the beginning. Subjugation of the senses is also very troublesome. Nux vomica is very bitter. One feels much discomfort when he takes a mixture that contains nux vomica. But he derives much pleasure in the end when he gets vigour and good appetite and when his dyspepsia is cured. Even so the aspirant drinks the nectar of immortality in the end? attains the highest knowledge? rejoices in the,Self to his hearts content and enjoys supreme peace and eternal bliss.Proktam It is declared by the wise.Atmabuddhiprasadajam Born as purity of ones own intellect or born of the direct? perfect and clear knowledge of Brahman or the immortal? selfluminous? eternal and supreme Self or the Absolute. The individual self experiences Sattvic happiness when it realises union with the highest Self.The pleasure so born is Sattvic. (Cf.VI.1?2)