विहाय कामान्यः सर्वान्पुमांश्चरति निःस्पृहः | निर्ममो निरहङ्कारः स शान्तिमधिगच्छति
vihāya kāmānyaḥ sarvānpumāṃścarati niḥspṛhaḥ . nirmamo nirahaṅkāraḥ sa śāntimadhigacchati
Тот человек достигает покоя, кто, отбросив все желания, живет без стремлений, без чувства «мое» и без эгоизма (нираханкара).
That man attains peace who, after rejecting all desires, moves about free from hankering, without the idea of ('me' and) 'mine', and devoid of pride.
Тот человек, который живет, лишенный стремлений, отказавшись от всех желаний, без чувства «я» и «мое», кто доволен лишь самыми необходимыми для жизни вещами, кто не заботится даже об этих минимальных потребностях, кто не имеет привязанности даже к ним, — тот достигает мокши, или вечного покоя (ср. II.55).
That man who lives destitute of longing? abandoning all desires? without the senses of I and mine? who is satisfied with the bare necessities of life? who does not care even for those bare necessities of life? who has no attachment even for the bare necessities of life? attains Moksha or eternal peace. (Cf.II.55).