आपूर्यमाणमचलप्रतिष्ठं समुद्रमापः प्रविशन्ति यद्वत् | तद्वत्कामा यं प्रविशन्ति सर्वे स शान्तिमाप्नोति न कामकामी
āpūryamāṇamacalapratiṣṭhaṃ samudramāpaḥ praviśanti yadvat . tadvatkāmā yaṃ praviśanti sarve sa śāntimāpnoti na kāmakāmī
Как воды вливаются в океан, который, будучи наполняемым со всех сторон, остается неподвижным и невозмутимым, так и тот человек, в которого входят все желания, достигает покоя, а не тот, кто жаждет объектов.
That man attains peace into whom all desires enter in the same way as the waters flow into a sea that remains unchanged (even) when being filled up from all sides. Not so one who is desirous of objects.
Подобно тому как океан, наполняемый водами со всех сторон, остается неподвижным, так и мудрец, пребывающий в своей собственной Сварупе (истинной природе) или Высшем Я (Атмане), ничуть не затрагивается, хотя желания всех видов приходят со всех сторон. Мудрец достигает покоя или освобождения, но не тот, кто жаждет объектов чувственного наслаждения и питает различные желания (ср. XVIII.53-54).
Just as the ocean filled with waters from all sides remains unmoved? so also the sage who is resting in his own Svarupa or the Self is not a bit affected though desires of all sorts enter from all sides. The sage attains peace or liberation but not he who longs for objects of sensual enjoyment and entertains various desires. (Cf.XVIII.53?54).