यत्र योगेश्वरः कृष्णो यत्र पार्थो धनुर्धरः | तत्र श्रीर्विजयो भूतिर्ध्रुवा नीतिर्मतिर्मम ||७८||
yatra yogeśhvaraḥ kṛiṣhṇo yatra pārtho dhanur-dharaḥ tatra śhrīr vijayo bhūtir dhruvā nītir matir mama
Там, где Кришна, Владыка Йоги, и там, где Арджуна, держащий лук — там непременно будут процветание, победа, могущество и праведность. Таково моё убеждение.
Wherever there is Krishna, the Lord of Yoga, and wherever there is Arjuna, the wielder of the bow — there will certainly be prosperity, victory, power, and righteousness. This is my conviction.
Санджай произносит заключительный стих. Союз Кришны (божественной мудрости) и Арджуны (человеческого усилия) — это высшая формула Гиты: когда мудрость направляет действие, успех несомненен. «Дхрува нитих» — праведность обеспечена, а не только победа. Это последнее слово Гиты: сонастройтесь с божественным, действуйте с мужеством, и результат позаботится о себе сам.
Sanjaya speaks the closing verse. The pairing of Krishna (divine wisdom) and Arjuna (human effort) is the Gita's ultimate formula: when wisdom guides action, success is certain. "Dhruvā nītiḥ" — righteousness is assured, not just victory. This is the Gita's final word: align with the divine, act with courage, and the outcome takes care of itself.