प्रकृत्यैव च कर्माणि क्रियमाणानि सर्वशः | यः पश्यति तथात्मानमकर्तारं स पश्यति
prakṛtyaiva ca karmāṇi kriyamāṇāni sarvaśaḥ . yaḥ paśyati tathātmānamakartāraṃ sa paśyati
എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും പ്രകൃതിയാൽത്തന്നെ പലവിധത്തിൽ ചെയ്യപ്പെടുന്നതായും, ആത്മാവിനെ അകർത്രാവായും ആര് കാണുന്നുവോ, അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ കാണുന്നു.
And he who sees actions as being done in various ways by Nature itself, and also the Self as the non-agent,-he sees.
എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും പ്രകൃതിയാണ് ഉത്തരവാദി. ആത്മാവ് എല്ലാ കർമ്മങ്ങൾക്കും അതീതമാണ്. അത് നിശ്ശബ്ദ സാക്ഷി മാത്രമാണ്. ഇങ്ങനെ അനുഭവിക്കുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ ദർശകൻ അഥവാ മഹർഷി. ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങൾ, കർമ്മേന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, ബുദ്ധി എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും പ്രകൃതിയാൽ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതാണെന്നും ആത്മാവ് കർമ്മരഹിതനാണെന്നും ആര് അറിയുന്നുവോ, അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ കാണുന്നു. അവൻ മാത്രമാണ് കാണുന്നത്. ശരീരത്തോടും മനസ്സോടും ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടും താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച്, ആത്മാവാണ് കർത്താവ് എന്ന് അബദ്ധത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്നവൻ അജ്ഞാനിയാണ്.
Nature is responsible for all activities. The Self is beyond all action. It is the silent witness only. He who experiences thus is the real seer or sage.He who knows that all actions proceeding from the five organs of knowledge? the five organs of action? the mind and the intellect are prompted by Nature and that the Self is actionless? really sees. He alone sees. He who identifies himself with the body? the mind and the senses and foolishly thinks that the Self is the actor is an ignorant man. He sees only with the physical eyes. He has no inner eye of intuition. The sky remains motionless but the clouds move across the sky. Even so the Self is actionless but Nature does everythin. The Self is destitute of any limiting adjunct. Just as there is no variety in ether? so also there is no variety in the Self. It is one homogeneous essence. It is free from any kind of characteristics. (Cf.III.27XIV.19XVIII.16)