यः सर्वत्रानभिस्नेहस्तत्तत्प्राप्य शुभाशुभम् | नाभिनन्दति न द्वेष्टि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता
yaḥ sarvatrānabhisnehastattatprāpya śubhāśubham . nābhinandati na dveṣṭi tasya prajñā pratiṣṭhitā
எவன் எங்கும் எதிலும் பற்றற்றவனாய் இருக்கிறானோ, எத்தகைய நல்லது கெட்டது நேர்ந்தாலும் அதை வரவேற்கவோ வெறுக்கவோ செய்யாதவனோ, அவனது ஞானம் நிலைபெற்றதாகிறது.
The wisdom of that person remains established who has not attachment for anything anywhere, who neither welcomes nor rejects anything whatever good or bad when he comes across it.
இந்த ஞானி சமமான மனநிலையையும், சமநோக்கையும் கொண்டவர். இன்பத்தில் மகிழ்வதுமில்லை, துன்பத்தில் வெறுப்பதுமில்லை. அவர் ஆத்மாவில் நிலைபெற்றிருப்பதால் முற்றிலும் பற்றற்றவராக இருக்கிறார். பிரம்மத்துடன் அல்லது பரமாத்மாவுடன் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதால், தனது வாழ்க்கை அல்லது உடல் மீதும் அவருக்கு பற்று இல்லை.
The sage possesses poised understanding or evenness of mind. He does not rejoice in pleasure nor is he averse to pain that may befall him. He is ite indifferent as he is rooted in the Self. He has no attachment even for his life or body as he identifies himself with Brahman or the Supreme Self. He will not praise anybody when the latter does any good to him nor censure anyone when one does him any harm. This is the answer given by the Lord to Arjunas ery How does a sage of steady wisdom talk