शरीरं यदवाप्नोति यच्चाप्युत्क्रामतीश्वरः | गृहीत्वैतानि संयाति वायुर्गन्धानिवाशयात्
śarīraṃ yadavāpnoti yaccāpyutkrāmatīśvaraḥ . gṛhitvaitāni saṃyāti vāyurgandhānivāśayāt
ഈശ്വരനായ ജീവൻ ഒരു ശരീരം പ്രാപിക്കുമ്പോഴും, അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുമ്പോഴും, വായു പൂക്കളിൽ നിന്ന് ഗന്ധങ്ങളെ എന്നപോലെ, ഈ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും മനസ്സും കൊണ്ട് പോകുന്നു.
When the master leaves it and even when he assumes a body, he departs taking these, as wind (carries away) odours from their receptacles.
ജീവാത്മാവ് ഒരു ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു ശരീരം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, അത് മനസ്സും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും അടങ്ങുന്ന സൂക്ഷ്മശരീരത്തെ തന്നോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോകുന്നു. കാറ്റ് പൂക്കളിൽ നിന്ന് സുഗന്ധം വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ, ജീവൻ അതിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ കഴിവുകളെ ഒരു ജന്മത്തിൽ നിന്ന് അടുത്ത ജന്മത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു, ഇത് പുതിയ അനുഭവങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നു.
Here is a description of how the subtle body leaves the gross body.When the Jiva? the Lord of the aggregate of the body and the rest takes up this body he brings in with him the mind and the senses when he leavs the body at its dissolution he takes with him the senses and the mind? just as the wind carries with it the fragrance from the flowers. Wherever he goes and whatever form he assumes he again operates through these senses and the mind.Lord Jiva? the Lord of the aggregate of the body and the rest.The Self appears to be an agent or an enjoyer only when he possesses or assumes a body.