स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या जगत्प्रहृष्यत्यनुरज्यते च | रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ||३६||
sthāne hṛiṣhīkeśha tava prakīrtyā jagat prahṛiṣhyaty anurajyate cha rakṣhāṁsi bhītāni diśho dravanti sarve namasyanti cha siddha-saṅghāḥ
ഹേ ഹൃഷീകേശാ, അങ്ങയുടെ കീർത്തിയാൽ ലോകം സന്തോഷിക്കുകയും അനുരക്തമാകുകയും ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമാണ്. രാക്ഷസന്മാർ ഭയന്ന് എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടിപ്പോകുന്നു, എല്ലാ സിദ്ധഗണങ്ങളും അങ്ങയെ നമസ്കരിക്കുന്നു.
It is right, O Hrishikesha, that the world rejoices and becomes devoted at Your glory. The demons flee in terror in all directions, and all the perfected beings bow to You.
ഭഗവാന്റെ വിശ്വരൂപ ദർശനത്തിനുശേഷം അർജ്ജുനൻ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്നു, ഭഗവാന്റെ മഹത്വത്താൽ ലോകം സന്തോഷിക്കുകയും ഭക്തിയോടെ അങ്ങയെ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ദുഷ്ടശക്തികൾ ഭയന്ന് ഓടുകയും സിദ്ധന്മാർ അങ്ങയെ വണങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
Arjuna responds to the cosmic vision with this verse of praise. He affirms that the universe's response to divinity is natural: the good rejoice, the evil flee, the wise bow. "Sthāne" (rightly so) — this is not forced worship but the natural order responding to its source.