सञ्जय उवाच | तं तथा कृपयाविष्टमश्रुपूर्णाकुलेक्षणम् | विषीदन्तमिदं वाक्यमुवाच मधुसूदनः
sañjaya uvāca . taṃ tathā kṛpayāviṣṭamaśrupūrṇākulekṣaṇam . viṣīdantamidaṃ vākyamuvāca madhusūdanaḥ
سنجے نے کہا: اس (ارجن) سے، جو اس طرح رحم سے بھر گیا تھا، جس کی آنکھیں آنسوؤں سے بھری اور پریشان تھیں، اور جو غمگین تھا، مدھوسودن نے یہ الفاظ کہے۔
Sanjaya said To him who had been thus filled with pity, whose eyes were filled with tears and showed distress, and who was sorrowing, Madhusudana uttered these words:
سنجے یہاں ارجن کی حالت کا بیان کر رہا ہے، جو اپنے رشتہ داروں کو جنگ میں دیکھ کر کرپیا (رحم) سے بھر گیا ہے اور شدید غم میں ڈوبا ہوا ہے۔ اس حالت میں بھگوان کرشن (مدھوسودن) اس سے مخاطب ہوتے ہیں۔
. Sanjaya said To him (Arjuna) who was thus possessed by compassion, whose eyes were confused and filled with tears and who was sinking in despondency, Madhusudana told this [following] sentence.